Toegevoegd aan winkelwagen
Product(en) verwijderd uit je winkelwagen
De volgende producten zijn niet langer beschikbaar en zijn uit je winkelwagen verwijderd:
Controleer je winkelwagen en ga gerust verder met winkelen.
Wietze Fabriek blaast al 23 jaar het Abe Lenstra stadion schoon: ''Ik doe het met alle liefde voor de club''
Op vrijdag twintigduizend stoeltjes schoonmaken, op maandag vier uur lang rommel opruimen. Wietze Fabriek is rondom iedere thuiswedstrijd druk aan het werk in het Abe Lenstra stadion. De tachtiger, die vroeger postbode was, denkt na bijna 23 jaar nog niet aan stoppen.
Het is maandagochtend, zeven uur. Gistermiddag kolkte het nog in het Abe Lenstra stadion, nu is het doodstil. Het enige geluid is het pruttelende koffieapparaat. Eén bakje neemt Fabriek, voor hij met zijn medevrijwilligers aan de slag gaat. De jas gaat aan, de bladblazer hangt hij om zijn schouders en dan gaat hij de tribune op. Alle rommel op de tribunes blaast hij de gracht in. Bekers, patatbakjes, lege zakjes chips en snoep. "Wij hebben bij thuiswedstrijden zestig grote containers vol", zegt Fabriek, terwijl hij de Foppe de Haan-tribune rij voor rij schoon blaast.
"Pas op hoor, want de mayonaise vliegt je tegemoet." Een lach klinkt door het verder lege stadion, waarna hij serieus verder praat. "Er is al meerdere keren een oproep gedaan voor nieuwe vrijwilligers, maar niet iedereen wil dit doen. Je ruimt toch de rommel op van andere mensen." Fabriek is deze maandag ruim vier uur bezig, samen met vijf anderen. "Normaal zijn we met zeven, maar er was iemand ziek. Daardoor was het nu even extra aanpoten."
Pas op hoor, want de mayonaise vliegt je tegemoet
"Ik hoop dit nog een paar jaar te doen, maar de leeftijd gaat wel meespelen", bekent hij. "Al die trappen op en af, dat gaat wat minder snel als je ouder wordt. Eerst sprintte ik zo naar boven, dat zit er nu niet meer in."
Fabriek is tachtig jaar, maar dat is niet te merken. Het ziet er ogenschijnlijk soepel uit hoe hij tussen de stoeltjes doorgaat om het stadion zo schoon mogelijk achter te laten. "Ik ben wel sportief aangelegd. Dat helpt misschien. Ik heb ook nog drie jaar bij het eerste elftal van sc Heerenveen gezeten. Lászlo Zalai was eerst de trainer en daarna kwam Ron Groenewoud. Met hem kreeg ik ruzie, dus toen ben ik naar Jubbega gegaan. Daar kon ik evenveel verdienen en ik hoefde maar twee keer te trainen, haha. Daarna ben ik nog naar Heerenveense Boys gegaan, waar ik twaalf jaar in het eerste speelde."
Ik hoop dit nog een paar jaar te doen, maar de leeftijd gaat wel meespelen. Al die trappen op en af, dat gaat wat minder snel als je ouder wordt. Eerst sprintte ik zo naar boven, dat zit er nu niet meer in
Fabriek stopt door rugklachten als speler, maar laat het voetbal niet los. Hij wordt jeugdtrainer bij Heerenveese Boys en daarna bij VV Heerenveen. Bij die laatste vereniging traint hij dertien jaar lang de F’jes. "Het begon met drie teams en toen ik stopte waren het er dertien…", zegt de vrijwilliger. "Ik weet nog dat Ron Jans trainer was bij sc Heerenveen. Hij stond te kijken toen onze training bezig was. Na de tijd kwam hij naar me toe. 'Wat ga jij leuk met die kinderen om!' Geweldig, sindsdien kan hij niet meer stuk bij mij."
Ook over Robin Veldman is Fabriek, die onder andere Bernt Klaverboer nog onder zijn hoede had als beginnend voetballer, positief. Niet zonder reden: hij begeleidde de hoofdcoach nog als stagiair. "Robin stond eens langs de lijn te kijken toen wij training gaven en vroeg of hij bij ons stage mocht lopen. Dat was geen probleem. Na tien minuten waren ik en de andere trainer overtuigd. Het was ook een geweldige jongen toen, echt waar."
Robin Veldman stond eens langs de lijn te kijken toen wij training gaven en vroeg of hij bij ons stage mocht lopen. Na tien minuten waren ik en de andere trainer overtuigd
Veldman wil in het weekend presteren met de hoofdmacht van sc Heerenveen, Fabriek moet juist op vrijdag en maandag aan de bak na een thuiswedstrijd. "Vrijdag maken we van alle stoeltjes het zitvlak schoon. Dat doen we met z’n tienen. En maandag blazen we de tribunes schoon. Als we doordeweeks ook nog spelen, dan kunnen we hier beter een bed hebben", vertelt hij met een knipoog. "Maar ik doe het met alle liefde voor de club."
Chauffeurs. Teammanagers. Gastgezinnen. Stewards. Rondleiders. Vrijwilligers bij facilitair, de Feanstore en in het museum; per onderdeel zijn de langstzittende vrijwilligers onlangs uitgenodigd voor een diner, waarbij ook spelers en speelsters van het mannen- en vrouwenteam aanwezig waren. Zo werden zij extra in het zonnetje gezet, als bedankje voor al die jaren trouwe inzet. De komende weken wordt iedere vrijwilliger die hierbij aanwezig was uitgelicht op onze website.