sc Heerenveen - FC Utrecht
16 december, 12:15 uur
Koop nu kaarten »
Er zijn nog kaarten beschikbaar!
×

Feanstore

Afrekenen

Ticketing

Afrekenen

Väyrynen: echte prof dankzij lessen in Fryslân

Gepubliceerd op 4 december 2018 19:00

In de nazomer van 2001 legt sc Heerenveen het 19-jarige talent Mika Väyrynen vast. De jonge middenvelder leert in Fryslân wat profvoetbal inhoudt. De inmiddels 36-jarige Fin, trainer in spe en voetbalanalyticus voor tv-maatschappij C More, denkt met veel genoegen terug aan zijn Friese periode.

2004 RKC april

‘Hé Mika, het is hier geen Hollywood, simpel spelen.’ Mika Väyrynen herinnert het zich nog als de dag van gisteren. ‘Foppe heeft het vaak geroepen.’ Terecht kritiek van de trainer, want zijn spel was doorspekt met Spielerei. ‘Maar daar draait het niet om in profvoetbal. Je moet het simpel houden, de tegenstander laten lopen en voor het elftal spelen.’

Natuurlijk, show hoort erbij, daar komen de fans voor, maar alleen als de wedstrijd of situatie het toestaat. ‘In Finland was ik een speler die graag mocht dribbelen, altijd acties wilde maken. Dat kon niet meer, daarvoor was het verschil tussen de Eredivisie en de Finse competitie ook te groot. Bij Heerenveen heb ik een enorme groei doorgemaakt, daar ben ik de club altijd dankbaar voor gebleven.’

De overgang naar Fryslân, zijn eerste buitenlandse ervaring, verliep soepel. De warmte waarmee de club Mika Väyrynen ontving, maakte dat hij zich als mens geborgen voelde. Als voetballer kwam de middenvelder terecht in een ambitieuze en talentvolle groep. De aanwezigheid van maar liefst acht Scandinaviërs in de selectie van Foppe de Haan deed de rest. ‘Het voelde een beetje als thuiskomen.’

2008 Vitesse thuis

Vooral Mika Nurmela stond altijd klaar voor zijn tien jaar jongere landgenoot. ‘Wij zijn echte vrienden geworden. Hij en zijn vrouw namen me altijd op sleeptouw.’ Sportief waren het mooie jaren. Mika Väyrynen schudt nog moeiteloos de namen van zijn voormalige teamgenoten uit de mouw: Allbäck, Jensen, Gerard de Nooijer, Talan, Klompe, Radomski, Lurling. ‘We waren goed, zeker thuis waren we voor niemand bang.’

Met zijn goede spel dwong Mika Väyrynen in 2005 een transfer naar PSV af. Hij speelde drie seizoenen in Eindhoven, maar door blessureleed werd het niet het gewenste droomavontuur. ‘Ik heb de mensen wel laten zien wat ik in huis had, maar helaas was ik te vaak geblesseerd. Dan staat er bij een topclub altijd iemand klaar om je plek in te nemen.’

In 2008 keerde hij terug naar Fryslân voor een tweede avontuur bij sc Heerenveen. Onder Trond Sollied speelde hij 17 duels in de hoofdmacht, maar op 31 januari 2009, op bezoek bij Ajax, ging het mis. Mika Väyrynen liep al na twaalf minuten na een ongelukkige actie van Sulejmani een zware knieblessure op. ‘Ik heb dat seizoen niet meer gespeeld en miste de bekerfinale, dat was heel jammer.’

2004 Feijenoord thuis

In 2011 vertrok hij, na bijna 160 eredivisieduels voor sc Heerenveen te hebben gespeeld, naar Leeds United. De middenvelder stond vervolgens nog bij HJK Helsinki, Los Angeles Galaxy en HIFK onder contract. De 63-voudig Fins international besloot begin dit jaar zijn carrière te beëindigen en te kiezen voor een trainersloopbaan. Op dit moment heeft hij de talenten van HJK Helsinki onder zijn hoede.

‘Ik heb altijd al geweten dat ik trainer wilde worden,’ vertelt Mika Väyrynen. ‘Mijn opleiding duurt nog twee jaar, dan mag ik ook op het hoogste niveau werken. Het is reuze interessant om te leren wat het vak van trainer inhoudt, heel anders dan zelf spelen. Bij Helsinki werk ik met jonge, gedreven talenten, geweldig om te doen.’

Sinds begin augustus combineert Mika Väyrynen zijn werk als trainer met dat van voetbalanalyticus voor de tv-maatschappij C More, die in Finland onder meer de rechten van de Champions League heeft.  Hij is blij met de kans C More hem biedt om de top van het internationale voetbal van nabij te mogen volgen.

Ook als speler heeft hij zijn ogen goed te kost gegeven. ‘Ik heb veel geleerd van Hiddink, Foppe, Gertjan, maar ook Jans. Die ervaringen zijn nuttig, maar uiteindelijk moet je een eigen weg inslaan, je eigen stijl ontwikkelen. Als trainer heb ik nog een lange weg te gaan, maar ik hoop ooit op een zo hoog mogelijk niveau te werken.’

Dit artikel verscheen in de november 2018-editie van Corner, de huis-aan-huiskrant van sc Heerenveen en MDH Uitgeverij.